ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت دویست و سی و دوم :
حرفی از رازان به میان آمده بود، او که نشسته روی صندلی چوبی قهوه‌ای تیره در رستورانی نسبتاً شلوغ، نگاه روی لوسترهای شکل کره ماه که به سقف رستوران با آن چوب‌های استوانه‌ای و کشیده چسبیده بودند چرخاند و زیر نگاه خیره‌ی مزدک که مقابلش نشسته بود و چشمانش نرمی غریب و بی‌سابقه‌ای داشتند، مردمک به دیوار آن‌سوی رستوران دوخت. طرح چمن و خزه‌ای که روی دیوار نشسته بود و جنگلی بودن تم رستوران ر
لطفا صبر کنید...
مهسا
0مزدک از دستت شکارم، از اینکه بخاطر انتقامت وقتی که دلت برا رامی میتپه در ظاهر با رازان هم تیک و تاک میزنی چون تو فهمیدی که رازان بهت حس پیدا کرده،